P47-D Thunderbolt van Parkzone

De Republic P-47D Thunderbolt, bijnaam "Jug"(melkbus), was een éénmotorig jachtvliegtuig dat intensief door de USAAF tijdens de Tweede Wereldoorlog werd ingezet. Het toestel bleek een geduchte tegenstander tijdens luchtgevechten, maar bleek zeker zo bruikbaar als aanvalstoestel voor gronddoelen. Niet alleen de Verenigde Staten, maar ook andere geallieerde luchtmachten hadden dit toestel in hun arsenaal.
De Republic Aviation Company concludeerde bij het uitbreken van de Tweede Wereldoorlog dat hun prototypes XP-44 en XP-47 inferieur bleken ten opzichte van de Duitse jachtvliegtuigen als de Messerschmidt 109 en de Focke Wulf 190. Ze verbeterden het ontwerp tot de XP-47A. Het werd voorzien van een ingewikkeld systeem van uitlaatgas- en luchtkanalen voor de turbo om het vermogen op te voeren. Om zo veel mogelijk PK’s uit de motor te halen werd de lucht tussen de turbo, die achter de cockpit was aangebracht, en carburateur eerst weer gekoeld. Door de hiervoor benodigde kanalen ontstond de dikke romp en de ovale neus met de koellucht inlaat onder de radiaalmotor. Dit prototype werd geheel vernieuwd tot de XP-47B, die haast niets meer gemeen had met de A-variant en dit type werd door de Amerikaanse luchtmacht in juni 1940
besteld.
Het toestel was voor een piloot zeer comfortabel. Zo was de cockpit zelfs voorzien van airconditioning. Vanwege de gecompliceerde turbosupercharger werd de romp van het vliegtuig vrij diep. De vleugels moesten daardoor relatief hoog in de romp worden geplaatst. Door de grote diameter van de propeller van 3.7 m, betekende dit uiteindelijk dat het landingsgestel erg lang zou moeten worden. Om dit op te lossen kon het landingsgestel 230 mm uitgeschoven worden door een telescoop-mechanisme. Het toestel was hiermee behoorlijk groot geworden voor een jachtvliegtuig. De XP-47B had op 6 mei 1941 zijn luchtdoop, waarbij de vliegeigenschappen al indrukwekkend waren te noemen. Nadelen van het toestel waren, door zijn grootte, de lange aanloop bij het opstijgen en het slechte zicht naar voren. Verder bleken de rolroeren op grote hoogte te gaan blokkeren. Ook waren er problemen met de machinegeweren, de kap van de cockpit, het brandstofsysteem en met het ontstekingsmechanisme op gevechtshoogte. Terwijl Republic deze problemen probeerde te verhelpen, bestelde de USAAF al op voorhand 171 P-47B's, waarvan het prototype in december 1941 geleverd werd. De P-47C was de eerste variant die eind 1942 werd ingezet op gevechtsmissies. Het eerste gevecht vond plaats op 10 maart 1943 tijdens een onderscheppingsmissie boven Frankrijk en de eerste luchtoverwinning werd op 17 augustus behaald tijdens een escortemissie. Er vonden enkele aanpassingen plaats die leidden tot de P-47D, waarvan er 12602 zijn gebouwd. Na de oorlog werden tot in de jaren 60 nog veel toestellen geleverd aan Zuid-Amerikaanse landen. Er zijn in totaal 15686 Thunderbolts gebouwd, en een klein aantal zijn vandaag de dag nog steeds in luchtwaardige staat.

By the flight crews known as the "Jug" (because it was shaped like a squatted milk jug), the Republic Aviation's P-47 Thunderbolt was the largest, heaviest, and because of its complexity the most expensive fighter aircraft in history to be powered by a single radial piston engine. The sturdy and rugged aircraft was designed by Alexander de Seversky and Alexander Kartbeli, emigres from the Russian Empire. The armored cockpit was roomy inside, , comfortable air-conditioned for the pilot, and the later versions offered good visibility through the bubble canopy. The Thunderbolt was one of the main Unites States Army Air Forces (USAAF) fighters of World Wat II. It was heavily armed with four .50 caliber machine guns in either wing side. When fully loaded, the P-47 weighed more then eight tons, and in the fighter-bomber ground attack roles could carry five inch rockets or a significant bomb load of 2,500 pounds; over half the weight the B-17 bomber could carry. The P-47, based on the powerful Pratt & Whitney R-2800 Double Wasp engine, was to be very effective on long-range missions as a short-to-medium range escort fighter in high-altitude air-to-air combat and when unleashed as a fighter-bomber, proved especially adept at ground attack in both the last year of World War II in the European and Pcific theaters.

The P-47D is yet another model from ParkZone that can, thanks to it's glue-Iess assembly theoretically be completely disassembled and repacked into it's original packing container. ParkZone has developed the packing and boxes for their Z-foam airplanes up to a science. The P-47 arrived in it's foam tray at home without any scratch, with plastic bags and several pieces of bubble wrap. Don't forget to flip the big rectangular tray over after the airframe components have been removed. All of the paper documentation is encased in a plastic sleeve and attached to the underside of the tray.
Like almost all of the Parkzone products, the P-47D is available in both PNP and BNF configuration.
The Bind-aNd-Fly version for this review. Absolutely everything that you need to get the P-47D airborne is included in the box, save a six channel transmitter (four if you skip the flaps and retracts). The charger induded in the box is a capable little unit, complete with variabie charge rate, aselectable eell count, and balancing capabilities.
The included lipo is a quality 25C discharge rated pack. For those who prefer to use their existing radio system and battery packs, Parkzone offers the PNP.
It can take off on short grass and I lind that the plane lends to be nose heavy il anything, 50 just trim up maybe starting off with 2 or 3 clicks of your elevator and go from there. Get the plane air born first then start to play around with it's trim.
Although if you ill you go on full throttle on grass and it is not going fast enough when it goes up it will snap hard to the left. There is a high power to weight ratio and you get a fierce airstream air over the wings and it will go hard left. The flaps really help on landings.  

Die unbefriedigenden Ergebnisse aus China und den Luftkämpfen auf dem europäischen Kriegsschauplatz zwischen den nach Frankreich und Großbritannien ausgelieferten amerikanischen Jägern P-40 und P-36 gegen die deutschen Messerschmitt Bf 109E bewogen das USAAC im November 1940 bei Republic zwei leichte Abfangjäger mit 1150 PS starkem flüssigkeitsgekühltem Reihenmotor Allison V-1710-39, die als XP-47 und XP-47A bekannt sind, zu bestellen.
Die Konstrukteure waren zutiefst überzeugt von den entscheidenden Vorteilen von luftgekühlten Sternmotoren gegenüber flüssigkeitsgekühlten Reihenmotoren bei Kampfflugzeugen und glaubten nicht an einen glücklichen Ausgang dieser Bestellung. Das Dilemma löste sich von selbst, denn wegen des heraufziehenden Kriegseintritts war es unrealistisch, Allison-Motoren in genügender Anzahl zu produzieren. Zwar wurden die zwei Prototypen von der Beschaffungsstelle abgesagt, doch um den weiter bestehenden Vertrag für die XP-47 und XP-47A zu erfüllen, vereinbarte man einen Kompromiss mit Republic. Die Firma sollte nun mit dem neuen 2000 PS starken 18-zylindrigen Doppelsternmotor P&W XR-2800 Double Wasp ein Höhenjagdflugzeug entwickeln. Die Kühlung der Die Verbrennungsluft wird nach dem Turbolader in den Intercooler gekühlt wodurch die Leistung des Motors extra aufgehoben wird.

Die Parkzone P-47D Thunderbolt von Parkzone ist in ihrer Ausführung dem Original sehr detailliert nachgebaut worden, so dass sie auch die Scale Liebhaber unter den Warbird Fans begeistern wird. Zu den Details zählen die Motorattrappe, die Kaliber.50 MG Rohre und das detaillierte Cockpit. Angeformte Außenlinien und Öffnungen komplettieren das Originaldesign der Maschine, so wie sie in den vierziger Jahren mit dem Namen „Snortin Bull“ vom englischen Pilot Captain James A Mullins eingesetzt wurde.
Aus der Box heraus ist die P-47 mit einem festen Fahrgestell und an gelenkten Spornrad versehen. Dieses kann gegen ein optionales Einziehfahrwerk gewechselt werden, das zusammen mit den funktionsfähigen Klappen ein Flugvergnügen der Superlative ermöglicht, das man nur von größeren Flugzeugen her kennt. Parkzone presentierd den BNF (bind and fly) Version  miet einer Spannweite 1070 mm, Länge 940 mm, Gewicht 1130 g, Elektro-Motor E-flite Power 15 brushless Außenläufermotor mit 950Kv. Bereits installiert/mit geliefert sind ein 3S 2200mAh 25C Lithium Polymer Akku, Regler E-flite 30A Pro brushlessmit elektronischem BEC Servo, 4 Sub-Micro Digitalservos und Ruder angeschlagen und ein Ladegerät DC 2-3S einstellbares LiPo Balancer.



contact | © 2016